تاریخچه توسعه کندانسورهای تهویه مطبوع

کندانسورهای تهویه مطبوع چندین نسل از تکامل ساختاری را تجربه کرده اند. اولین نسل از نوع لوله-پله بود که از لوله های مسی با پره های آلومینیومی تشکیل شده بود.

نسل دوم لوله‌ای{0}}نوع نواری بود که شامل خم کردن لوله‌های مسطح آلومینیومی اکسترود شده به شکل مارپیچ و جوشکاری روی پره‌های آلومینیومی نواری- بود. با حذف مس و تنها استفاده از آلومینیوم، همراه با ساختار کانال مبرد بهینه، راندمان اتلاف گرما بهبود یافته و وزن به طور قابل توجهی کاهش یافت.

نسل سوم ساختار جریان موازی است که یک پیشرفت عمده در نوع نوار لوله-است. شعاع هیدرولیک لوله های مسطح آلومینیومی بیشتر کاهش یافت تا انتقال حرارت در سمت مبرد افزایش یابد. منیفولدها به دو طرف کندانسور اضافه شدند و کانال‌های مبرد با توجه به کاهش حجم مبرد از حالت گازی به مایع طراحی شدند و کارایی اتلاف گرما را بیشتر بهبود بخشید. این به طراحی کندانسور نازک‌تر، کاهش مقاومت هوا و وزن سبک‌تر اجازه داد.

فناوری کندانسور جریان موازی به سطح قابل توجهی رسیده است و پیشرفت های عمده بیشتر در ساختار کلی بعید است. بهبودها بر توزیع بهتر کانال های مبرد متمرکز خواهد بود.